شما عشایر محترم ایران و تمام اقشار ملت باید هوشیارانه توجه داشته باشید دست های خائن باز در زیر پرده مشغول فعالیت هستند

— امام خميني(ره)

1439985561314_hejazi Fateme sadat.jpg

» سرویس: فرهنگی و هنری – تجسمی و موسیقی

هر سال با رسیدن فصل تابستان و ییلاق ایل‌ها، طبیعت ایران شاهد حرکت مردمی است که رنگ‌های زیبای زندگی‌شان، نگاه مردم شهرنشین خسته از دود و ترافیک و سر و صدا را به خود جلب می‌کند. ثبت این زندگی در قاب دوربین، یکی از محبوب‌ترین فعالیت عکاسان است.

عکس‌هایی که از عشایر گرفته می‌شود به‌خاطر نوع زندگی آن‌ها و تفاوتی که با مردم شهرنشین دارند، همواره مورد توجه علاقه‌مندان به عکاسی بوده است. برخی عکاسان هر سال با فرارسیدن فصل کوچ عشایر، راهی مناطق کوچ آن‌ها می‌شوند و عکاسی می‌کنند. با این حال به نظر می‌رسد سختی‌های دسترسی به عشایر، نداشتن دانش درست از زندگی آن‌ها، این حوزه را با مشکلاتی مواجه کرده است.

درباره‌ی عکاسی از عشایر، زیبایی‌ها، لذت‌ها، مشکلات و آسیب‌های آن باید گفت.

عکس از فاطمه سادات حجازی

عکس‌هایی با مضامین زندگی عشایر در کشور ما اغلب جنبه‌ی تزیینی پیدا کرده‌اند و موارد بهره‌برداری از آن‌ها در شأن و جایگاه صحیح قرار نگرفته است.

عکس از مریم خداوردی

متأسفانه عرصه‌ی عکاسی از عشایر در دسترس عده‌ای محدود است که در برهه‌ای از زمان به این موضوع پرداخته‌اند. واضح است که تربیت نکردن و وسعت نبخشیدن به عکاسی و پذیرش عکاسان در این حوزه، خسارت‌های مستندسازی شئون زندگی از عشایر را خیلی جدی‌تر می‌کند

وجود کارشناس عکاسی در گروه عکاسان و حضور فردی از عشایر منطقه به‌عنوان راه‌بلد فرهنگ و ارتباط با اهالی همیشه برای حضور عکاس و تعریف این شخصیت بین خانوارهای عشایری مفید و موثر بوده است.

عکس از محمدرضا رحیمی

عکاسی از عشایر، زیرمجموعه‌ی عکاسی مستند از شاخه اجتماعی به‌شمار می‌رود اطلاعاتی از قبیل فرهنگ و آداب و نوع تغذیه و خوراک محلی و پوشش سنتی و آداب جاری و مواردی از این دست نکاتی است که پیش از سفر و در حین گذر از مسیر مبدأ تا رسیدن به مقصد و موضوع در اختیار قرار می‌گیرد و تبادل این نکات به‌شکل کاملا مؤثر، تأثیر خود را در شکل‌گیری صورت و روح فایل عکس‌های تولیدشده همسفران آشکار می‌کند.

مهم‌ترین عناصری که در زندگی عشایر مورد توجه عکاسان قرار می‌گیرد، 

تعلقات و تضادها همواره در محور زندگی انسان، دستخوش نگاه پژوهشگران و جامعه‌شناسان بوده است. این‌که عشایر را در صورت عینی باید به دام و زمین و طبیعت وابسته دانست و در قالب پوششی بومی و رعایت آدابی ویژه در مسیر زندگی مانند بازی، آشپزی، کار، ازدواج، بارداری، جابجایی، همکاری، تربیت و … معرفی کرد بخشی از تعلقات است

عکس از نیلوفر زارعی

به‌عنوان مثال کوچ‌هایی که در طی زمان دیده می‌شد و به جابه‌جایی چندهزار رأس دام از یک طایفه و از نقطه‌ی به نقطه‌ای دیگر با پای پیاده در مدت روز تا چند هفته منجر می‌شد، امروزه به چند صد رأس دام تقلیل یافته و خودروهای باربری در این جابه‌جایی حداقل زمان را برای انتقال فراهم کرده‌اند. پرداختن به این دو نکته اغلب برای عکاسان در کنار عشایر جذاب و نقطه تمرکز نگاه و موضوع است.

یکی از مواردی که معمولا اساتید جامعه‌شناسی روی آن تأکید می‌کند، نحوه‌ی حضور عکاسان در چنین محیط‌هایی است. آن‌ها معتقدند این حضور نباید مزاحمتی برای روند زندگی عادی مردم ایجاد کند، در غیر این صورت عکس‌هایی که گرفته می‌شوند از سندیت لازم برخوردار نیستند؛ 

عکس از میترا محمدی

برای ایجاد نگاهی مثبت و تغییر نگاه عشایر به عکاس

می شود همسایه‌شان شد؛ اصل احترام گذاشتن را در ارتباطات دو لایه از فرهنگی مستقل فراموش نکرد. از آنچه خوردند خورد، از آنچه در کوله‌بارمان داشتیم خوراند و در ملاقات با اهالی هر خانواده عشایری، نقش عکاس خانواده را ایفا کرد تا از این پذیرش و نوازش، به‌قدر یک برگ عکس به ذهن و خاطرات خوش خانواده‌شان بسپارند.

نسل آینده در صورتی می تواند اسنادی ارزشمند تولید کند که راه برای نسل امروز عکاسان جوان هموار شود

عکس از گلگونه نجفی

عکس از حسین عصاری آرانی

کتابی وزین با ۱۰۰ قطعه عکس با عنوان «انتهای زمین» کار عکاسان امروز

ارسال یک پاسخ