روستاهای ما باید مراكز فعال كار و تلاش و پر از نعمت باشند و زنها نیز در كنار مردها می بایست تمام تلاش خود را به هر شكل ممكن در دوران سازندگی بكار گیرند و هیچكس نباید بیكاری را بر خود بپسندد ./ مقام معظم رهبری حضرت آیت ا… خامنه ای

49-113.jpg

 به مناسبت هفته ازدواج

اردشیر کشاورزمحقق و پژوهشگر با اشاره به آیین‌های سنتی ازدواج در کرمانشاه، گفت:

قدیم‌ها مراسم عروسی در کرمانشاه هفت تا ۱۰ شبانه روز ادامه داشت و همه اهالی محل دعوت بودند.

در کرمانشاه قدیم مراسم ازدواج گسترده و با آیین‌های خاص همراه بود که امروز از خیلی از آنها خبری نیست.

 انواع روش‌های همسرگزینی در گذشته :

در یک روش زمانی که دختر و پسری مورد پسند هم واقع می‌شدند پدر و مادر داماد با مراجعه به خانه دختر موضوع را به صورت خصوصی با آنها در میان می‌گذاشتند و بعد اگر موافقت خانواده دختر اعلام می‌شد ماجرا را علنی می‌کردند و در مرحله بعد با دعوت از بزرگان خانواده دوباره به منزل دختر می‌رفتند و برای دختر لباس، پارچه، روسری، قند و انگشتری می‌بردند.

شیوه دیگر ازدواج در کرمانشاه قدیم “ناف‌بران” بود که در این شیوه زمانی که یک نوزاد دختر متولد می‌شد او را از همان سن نامزد یکی از پسرهای فامیل یا همسایه می‌کردند که معمولا حدود ۱۰ سال از دختر بزرگتر بود.

در این شیوه تا زمانی‌که دختر بزرگ می شد مخارج و هزینه‌های او بر عهده خانواده داماد بود و پس از اینکه دختر به سن مناسب رسید با پسر ازدواج می‌کرد.

در روش دیگر در خانواده‌ای که چند پسر داشتند، اگر یکی از پسرها که دارای همسر بود از دنیا می‌رفت، یکی دیگر از برادرها با همسر او ازدواج می‌کرد تا عروس پس از مرگ همسرش از خانه پدرشوهر خارج نشود.

این پژوهشگر به شیوه دیگری از همسر گزینی اشاره کرد که بین دو قبیله صورت می‌گرفته : در این شیوه وقتی که بین دو قبیله نزاع و قتلی صورت می‌گرفت، برای اینکه صلح ایجاد شود دختری از خانواده قاتل را به پسری از خانواده مقتول می‌دادند.

بعد از انتخاب نامزد، آیین‌های ازدواج برپا می‌شد، رسوم ازدواج در کرمانشاه بر اساس روسم عشایر کرد و لک بود که آیین‌های خاص خود را داشتند.

وی از “دست‌گیران” به عنوان اولین مراسم یاد کرد که امروزه “نامزدی” نامیده می شود  در این مرحله لباس و هدایایی بین دختر و پسر رد و بدل می‌شد و سپس وجه نقد و یا کالایی به عنوان مهریه و یا پشت عقد برای دختر تعیین می‌شد.

در این مراسم خانواده داماد وجه نقدی را نیز به عنوان “شیربها” به مادر عروس می‌دادند که به عنوان پاسداشتی برای زحماتی بود که برای بزرگ کردن عروس کشیده است.

بعد از “دست گیران”، عروسی را برگزار می‌کردند که عروسی‌های قدیم بسیار سنگین بود و خانواده داماد بر اساس وسعی که داشتند از هفت تا ۱۰ روز جشن می‌گرفتند.

در مراسم عروسی، عروس و داماد را با لباس‌های زیبا سوار بر اسب کرده و چند نفر با لباس‌های محلی شیک آنها را همراهی می‌کردند، همراهان عروس و داماد قطار فشنگ می‌بستند و به نشانه جشن و شادی تیر هوایی می‌زدند.

در مراسم عروسی افرادی ساز و دهل می‌زدند و سایر مردم نیز به انواع رقص‌های چوبی و حرکات موزون مشغول می‌شدند و در نهایت عروس و داماد را راهی خانه بخت می‌کردند.

در عروسی‌های گذشته، همه اهالی محل دعوت بودند و در برپایی عروسی مشارکت و مساعدت مالی داشتند، مردم به عنوان هدیه پول نقد، بز، گوسفند، برنج، قند و … را به خانواده داماد هدیه می‌کردند.

این روزها دیگر مجل، وقت و توان مالی برای برپایی اینگونه مراسم وجود ندارد و عروسی‌ها محدود و کوچک برگزار می‌شود.

*عکس تزئینی است

دسته ها : آداب ورسوم

یک دیدگاه

  1. سیا گفت:

    دقیقا در لرستان الان هم همین طور است .

ارسال یک پاسخ