این عشایر ما در اطراف ایران پشتوانه های استقلال ایران بودند

— امام خميني(ره)
خبرنگار مهر
استان کرمانشاه از جمله استانهایی است که هنوز سنت عشایری را در بطن خود حفظ کرده است و این خود می تواند، موقعیتی برای ارتقای ظرفیت های گردشگری در استان باشد.

عشایر به مردمانی گفته می‌شود که دارای ساختار قبیله‌ای هستند و در هنگام کوچ اهل قبیله با هم تصمیم می‌گیرند و به جایی کوچ می‌کنند که برای دام‌های آنان مفید باشد.

کوچ‌نشینی یکی از کهن‌ترین شیوه‌های زیستی بشر است و در زمان معاصر به اندازه‌ای از جذابیت برخوردار است که سبب شده که کوچ ایلات و عشایر دیدنی‌ترین جاذبه‌ گردشگری عصر تکنولوژی نامیده شوند.

شیوه زندگی

عشایر در چادرهایی زندگی می‌کنند که از موی بز بافته شده است و می‌تواند آنان را در مقابل سرما و گرما محافظت کند. نوع مسکن عشایر و نوع زندگی آن‌ها، زبان و موسیقی، غذاهای محلی، صنایع دستی، رقص و لباس‌های محلی به همراه آیین‌های به جای آوردن جشن‌های عروسی و محلی از مهم‌ترین جاذبه‌های زندگی ایلات و عشایر است. بارزترین مشخصه ایلات و عشایر شیوه زیست آنان است که بر خلاف یک‌جا‌نشینان روستایی و شهری، در کوچ و نقل و انتقال دایمی سیاه چادرها و رمه‌های خود هستند. عشایر کوچ رو که یکی از جاذبه‌های مهم گردشگری فرهنگی به شمار می‌آیند در همه نقاط ایران، در حوزه‌های غرب و جنوب غرب، شرق و جنوب شرق، شمال غرب، شمال شرق و مرکزی ایران ایلات و عشایر پراکنده شده‌ اند.

در استان کرمانشاه کوچ‌نشینی هنوز رواج دارد ایلات و عشایر کُرد ایران نیز به عنوان حافظان آداب و رسوم و سنت‌های این قوم بزرگ از اهمیت خاصی برخوردار هستند و دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی هستند. جامعه عشایری جایگاه ویژه‌ای دارند. قوم کرد از لحاظ فرهنگی سابقه چشمگیری دارد. زبان، شعر، رقص، موسیقی، آداب و رسوم به جای مانده در این پهنه از سرزمین ایران قدمتی دیرینه دارند.

جمعیت وکوچ

استان کرمانشاه  ۱۴ هزار خانوار با ۸۰ هزار نفر  جمعیت در قالب ۱۴ ایل و ۱ طایفه مستقل دارد و یک میلیون و پانصد هزار دام در اختیار دارند که معادل ۳۰ درصد دام استان است.

عشایر استان در حدود ۶۰ درصد ازعرصه‌های منابع طبیعی استان در اختیار داشته و فصل ییلاق را عمدتا در داخل استان و دوره‌ قشلاقی را علاوه بر استان کرمانشاه در استان‌های ایلام، لرستان و خوزستان سپری می‌کنند.

معمولا در بهار ۳۰ تا ۴۵ روز کوچ آنها طول می‌کشد و کوچ عشایر‌ از اواخر اسفند‌ماه و ۱۵ تا ۲۵ اردیبهشت به طول می‌انجامد. البته عده‌ای از ۱۵ اردیبهشت‌ماه و عده‌ای دیگر از ۱۵ اردیبهشت به بعد  کوچ می‌کنند.

کوچ آنها تقریبا در تمام غرب کشور است اما بیشتر در دالاهو و گیلان‌غرب و کمتر به شهرستان سنقر و هرسین کوچ می‌کنند.

ایل‌هایی که در استان کرمانشاه در حال کوچ‌ هستند:

ایل کلهر، سنجابی، زنگنه، زوله، جمهور، ترکاشوند، کرند، گوران، قلخانی، ثلاث بابا جانی، قایروند، بالوندزردلان و ایل با‌ن‌زرده

کوچ‌نشینی کهن‌ترین شیوه زیست بشر است که پابرجا بودن آن تا عصر حاضر از بزرگ ترین جاذبه‌های این شیوه معیشت است. عشایر به شیوه‌ای جذاب و باورنکردنی طی قرن‌ها و سال‌های طولانی اقدام به حفظ سنن و آداب و رسوم گذشته خود نموده‌اند و این اصالت به جاذبه‌ای برای صنعت گردشگری تبدیل شده است. کار و تلاش و سیاه‌چادر، مشک‌زنی، شیر‌دوشی، جاجیم‌بافی و … برای گردشگری جاذبه‌ دارد. چشم‌انداز‌های طبیعی استقرار عشایر در کنار چشه‌ها‌، رودخانه‌ها و…. ‌مستقر می‌شوند.

می‌توان از نوع زندگی خاصی که عشایر آن را برای خویش انتخاب کردند در ارتقای فرهنگ گردشگری برای استان کرمانشاه استفاده کرد.

ارسال یک پاسخ