شما عشایر محترم ایران و تمام اقشار ملت باید هوشیارانه توجه داشته باشید دست های خائن باز در زیر پرده مشغول فعالیت هستند

— امام خميني(ره)

ایل جاکی از دو طایفه لیراوی وچهار بنیچه تشکیل شده است.

طایفه ویا تیره نویی زیر مجموعه چهاربنیچه میباشد.

ایل بزرگ نویی یکی از ایلات کهن این مرز وبوم است

طبق شواهد وکتاب هاونوشته های مورخان، ایل نویی در زمان افشاریه در ایران در منطقه جنوب و نواحی کهگیلویه تا سرحدات مارگون  چنار زنگوا و تامله گل (قلعه گل ) و قلعه پلی =ضرغام آباد حکمرانی داشت .

آنچنان که مورخان می گویند کاظم خان باسپاه عشایری خود به نیروهای نادرشاه افشار پیوست ودر لشکر کشی های نادر به هند وسند وپاکستان همکاری های فراوان کرد و در عوض نادرشاه بیگلر بیگی از کازرون تا دزفول واصفهان تا دروازه بوشهر را به وی عطا کرد .

نوئیها ایل بزرگی بودند که در مناطقی از بویراحمد سفلی ،کهگیلویه و دشمن زیاری سکونت داشتند که قسمتی از طوایف دشمن زیاری نویی ، خواجه ها می باشند.دراواسط قرن سیزدهم حدود سالهای ۷۰-۱۲۶۰ ه .ق

ایل نوئی یکی از ایلات چهارگانه جاکی است که شاخه های از آن در ایل بویراحمد ودشمن زیاری ادغام شده. 

گرمرودی در حدود سال های ۱۲۶۰ قمری خبر از پراکنده شدن مکرر دسته های از طوایف مختلف ایلات کهگیلویه را می دهد که به هنگام ،سختگیری حکام  در وصول مالیا ت در اطراف پراکنده می شدند و بخصوص به منطقه بختیاری که همسایه های شمالی آنها بودند کوچ میکردند.

قدیمیترین اطلاعات درباره نوئیها را در سفر نامه ممسنی گرمرودی و تاریخ فارسنامه چنین مینویسد:

(….د راواخر سلطنت زندیه  هادی خان نوئی از تیره محمود شاهی بود،بعد از وفات او پسرش محمد شفیع خان نوئی بجای پدر نشست و در حدود سالهای ۱۲۴۰ تا ۱۲۴۸ ضابطی طوایف چهار بینچه جاکی به محمد خان شفیع رسید.بعد از وفات او کلانتری نوئی در میان اولادش بافی است).

 ا یل نویی تا اواسط عهد قاجار مقتدرترین ایل کهگیلویه بوده و حدود یک و نیم قرن پیش به دلیل جنگهای داخلی  مضمحل گشته و طوایف آن ضمیمه سایر ایلات از جمله بویراحمد و دشمن زیاری گردید. مردم نوئی در اغلب ایلهای کهگیلویه دیده میشوند و در هر ایلی که ساکنند امروز به نام همان ایل خوانده میشوند . نوئی دشمن زیاری در دو روستای قلعه گُل و عمارت بسر می برند و دارای دو دهه ، ناصری و محمدی هستند یا اولاد آشیری که امروزه خود را شاخه ای از ایل بویر احمد میدانند که در گذشته شاخه ای از ایل نویی بوده است

ه هنگام تالیف کتاب فارسنامه(سال۱۳۱۳قمری)نوئیها دارای قدرت بودند و از وسعت قلمرو آنها حدود ۸۰۰کیلومتر مربع یاد شده است.در اینجا لازم می داند آنچه را که فارسنامه راجع به قلمرو نوئیها ذکر کرده است عینا نقل کند:

ناحیه نوئی از چهار بنیچه از طایفه جاکی کهگلویه:

این طایفه مانند طوایف دیگر جاکی چند محل از ناحیه (رون)و چند محل از(بلادشاپور) را تصرف نموده اند و این محال به ناحیه نوئی شهرت یافته است و این ناحیه میانه شمال و مشرق بهبهان است.

قصبه و کلانترنشین این ناحیه (پلی) است که نه فرسخ از بهبهان و یک فرسخ از دهدشت فاصله دارد.

پلی همان ضرغام آباد فعلی است.

قلمرو نوئیها شامل ۱۷قریه بود وبه گفته فارسنامه ناصری این ۱۷ قریه عبارتند از:

قلعه پلی-  پوله – پیرزا –  تولیان –  چاهن –  چغل – دوریزگان –  ده زیرنا – ده ماشمی –  رندقلندری – سراج – سرفاریاب – سمغان  – شیخ هابیل – گوشه – لگین  – ماندان

سایت ایل نویی

ارسال یک پاسخ